13/10 - Bye, bye, oh Miss Starbucks you're fly!

ZO lekker toeristig, maar toch een must: de CN tower. Vandaag met geweldig weer de stad vanaf het hoogste gebouw van de wereld bekeken. Foto's staan wel ergens in een map van Picasa. Voor de rest lekker uitgerust. Dat is ook wel even nodig, voelde me echt moe en zag vooral nog de negatieve kant van dingen en mensen. Nu heeft de wereld alweer wat meer kleur, ook om het meisje bij die ene Starbucks. Pfoei, potjandorie! Ze werkt kennelijk in m'n favoriete (sinds vanavond) Starbucks, en uiteraard is zij de barista (degene die de koffie's maakt, de hoogste in de Starbucks rangen dus). Ze maakte me al een heerlijke koffie, na gevraagd te hebben of ik een Mild of Bold wou. Voor mijn 'Bold' antwoord had ze een vrolijk riedeltje over: 'Good, real man should drink Bold!'. Ze lachte hierbij zo innemelijk (ondertussen bezig met de koffie) dat ze hiermee meteen m'n bewondering had. Ze is wat kleiner dan ik, zwart haar in een paardenstaart achterop haar hoofd (die swingt als ze omkijkt), en een lok zwart glanzend haar langs haar gezicht. Een lip piercing die normaal bestemd is voor emo's en mensen zonder uitstraling gaf haar uitstraling juist de rough touch. Ze had de prachtige air over zich dat ze volledig op leek te gaan in haar bezigheden, maar toch plotseling met een stralende lach naar je op kan kijken wanneer je langs loopt. Na het krijgen van mijn koffie heb ik een tijdje zitten internetten. Bij het weggaan wat snelle chit-chat, niets van betekenis. Op weg naar het hostel kwam ik er echter achter dat ik mijn sleutels kwijt was (ja, echt!), dus besloot ik terug te gaan om te kijken of ze daar lagen. Helaas was dat niet het geval, wel kreeg ik een erg leuk praatje van d'r! Ze lachte veel, komt uit Guatemala, en gaat vrijdag naar Frankrijk. Waarom daarheen? 'Just 'cause'... She is peeerfect!! Voor wanneer mijn sleutels gevonden zouden worden moest ik mijn naam en nummer op een briefje schrijven. Dat nam ze met haar mooie ogen in ontvangst, om er een blik op te werpen, waarna ze in lachen uitbarstte. Nogal verbaasd vroeg ik wat er aan de hand was, waarop ze volledig spontaan uitriep: 'your handwriting is SO ugly! Is that a letter or a number!?'. Waarop ze meteen eraan toevoegde dat ze het zo niet bedoelde. Maar oh, hoe leuker kan ze nog worden! Ze zei dat ze hoopte dat mijn sleutels gevonden zouden worden, waarop ik natuurlijk een gevatte opmerking in de trant van 'it would be worth the effort to lose my keys, if you can show me around town once' had moeten maken, maar ik kreeg de ingeving op dat moment niet. Nogal in de wolken verliet ik de Starbucks, met een mooie gedachte om mee naar huis te lopen. Natuurlijk vond ik mijn sleutels op mijn kamer, gewoon vergeten... Bye, bye, oh Miss Starbucks you're fly!

En nu voor alle bezorgde mensen die denken dat ik halsoverkop verliefd raak en ze me beroofd na een mooie avond: I WOULDN'T MIND :) Goeden' nacht!

Maybe she'll call, maybe she won't. Either way, she made me a colorful day..