01 March 2010

01/03 - Rockin' that shit

O djeez. Ik heb een nieuwe huisgenoot: een spierwitte rocker met tourshirts aan, hij laat kruimels zware shag op de ontbijttafel liggen, maakt mijn wc-papier op zonder nieuw te kopen, en heeft als kadootje een stevige, paar jaar oude zweetgeur meegenomen. Waarom nu weer geen mooie vrouw, maar een nerd met problemen?? Ik stond verdulleme de nacht voordat hij kwam om 5 uur 's ochtends het huis schoon te maken, in de veronderstelling dat er een mooie vrouw zou komen.

01/03 - Gelijkheidsdrang

Die Nederlandse drang naar gelijkwaardigheid... juist of te ver doorgeschoten?

Een van mijn banen is bij een erg Nederlands ingesteld restaurant, 't Klooster. Zowel de meeste IKEA meubels als de medewerkers zijn vers uit Nederland ingevlogen. En waar 'wij' zijn, bestaan er regeltjes. Express in de kleine vorm, want overal ter wereld zijn regels. Nederlanders maken alleen vooral regeltjes, te verstaan: regels voor elk klein dingetje. Zo is er bij 't Klooster vastgesteld dat er personeelseten is, twee gulden vijftig voor de lunch, vijf hele guldens voor het dinner. Om je voor het dinner aan te melden, moet je dat voor vijf uur laten weten, en om vijf uur aanwezig zijn om niet de hond in de pot te vinden. Ook als je om half zeven, vaak mijn begintijd, moet beginnen. Ik werk hiervoor altijd bij een ander restaurant tot ongeveer half zes, en kan dus in principe niet mee-eten. Een uitzondering werd in eerste instantie gemaakt, totdat een collega ook om zes uur wou eten, omdat hij anders zolang moest wachten. Einde uitzondering, zowel de collega als ik konden in het vervolg om vijf uur opdraven. Terwijl dit voor mij betekend dat ik geen avondeten meer binnenkrijg, en voor mijn co-worker dat hij gewoonweg wat eerder moet komen of thuis eten.

Ik val jullie niet voor niets lastig met dit kleine wissewasje, volgens mij is dit namelijk een interessante vraag. Mijn baas probeerde mij duidelijk te maken dat hij 'natuurlijk niet voor de een wel een uitzondering kon maken en voor de ander niet'. In eerste instantie beaamde ik dit voluit, want he, dat krijgen wij met de paplepel ingegoten. Kop boven het maaiveld? De mijne werd hard gesnoeid.

Maar later werd ik aan het twijfelen gezet door Lobster House, mijn Antilliaanse werkplek. De bedrijfsleider daar zegt gewoon hoe het gaat en dan gaat het ook zo. Geen discussie, niemand ontevreden. Soms krijgt de een een voordeeltje en dan weer de ander, it's life right? Als je het er niet mee eens bent zeg je dat, en misschien krijg je gelijk, misschien ook niet. Maar over het algemeen wordt het eindresultaat (de gasten tevreden houden) veel meer in de gaten gehouden dan met de tunnelvisie-bril van de Nederlanders op.

Argumenten als 'jamaar dat mag hij/zij toch ook?' hoor je vaak bij 't Klooster. Zou je de idioterie opbrengen om dit bij bij Lobster uit te kramen, zou er raar naar je gekeken worden; ja, dus, zij is toch ook een betere waiter dan jij, dus heeft ze meer privileges? En is dit eigenlijk niet het echte leven: hoe beter je bent, des te meer privileges?

Stel dat ik in dit scenario een beter waiter zou zijn dan mijn collega, en dus waardevoller ben voor het bedrijf. In het vervolg kom ik met honger op mijn werk, en met honger ben ik chagrijnig, vraag maar aan mijn moeder. Ik ben dus ontevreden en lever een mindere service aan de gasten, terwijl mijn collega zich tevreden voelt omdat hij niet achter wordt gesteld, maar sowieso al een mindere service levert dan ik. Als de bedrijfsleider mijn collega nu had verteld, wanneer hij om toestemming vroeg om om zes uur te eten, dat hij zijn kop moest houden en gewoon om vijf uur moet komen, was de betere waiter nog steeds tevreden geweest, en de slechtere waiter ontevreden.

Maar wanneer er priviliges zoals dit uit worden gedeeld groeit je drang om beter te presteren alleen maar. Dus zou de slechte waiter misschien wel extra zijn best gaan doen, zodat ook hij in de toekomst dit privilege krijgt.


In ieder geval ben ik het niet eens met de bestaande gelijkheidsdrang in Nederland. In het leven zijn er nu eenmaal sterken en zwakken. Natuurlijk zie ik ook de negatieve punten van de andere kant, zoals een harde en mensontwaardige samenleving, waar zwakken geen kans krijgen. Natuurlijk, geef de zwakkeren een kans om zich te ontwikkelen tot een van de sterkeren. Maar vergeet niet dat je de sterkeren op dit moment nodig hebt om verder te komen!