6/10 - Starting up the ride!

Hello Everyone,

Starting up… het is heerlijk en vermoeiend! Mijn reis, gestart op 6 oktober 2009, is nu nog maar kort bezig, al lijkt het alsof ik al tijden weg ben. Zóveel indrukken, en zó weinig houvast.. Geen netwerk van mensen en dus mogelijkheden en zekerheid meer. Wel onbeperkte nieuwe mogelijkheden om mensen te leren kennen en van ze te leren.
Rond 11:30 am Nederlandse tijd vloog ik van Schiphol naar Heathrow. Voorspoedig vluchtje. Daar aangekomen had ik anderhalf uur overstaptijd.. meer dan genoeg. Tot ik bij de customs aankwam. Natuurlijk had ik mijn zakken bij het inpakken niet goed gecheckt, want wie doet er nu aan een goede voorbereiding, he. Dat is voor losers! Heel handig had ik een zakmes bij me, waarop ik er bij de douane uitgepikt en gearresteerd werd. Eerst nog overtuigd van mijn goede bedoelingen dacht ik dat ik dat de politie wel even uit kon leggen, en ik met een handdruk en een lach (‘ik zal me eerst even voorstellen’, Arie, Wg, Pete) vrolijk op het vliegtuig zou stappen. Maar dan moest de politie wel eerst komen... drie kwartier heb ik staan wachten, zonder paspoort of boarding ticket (in beslag genomen). Uiteindelijk aangekomen zagen de twee vriendelijke agenten ook wel dat ik geen terrorist was, en kon ik naar het vliegtuig. Avontuur #1!
Tijdens de zeven uur lange vlucht Heathrow-Toronto zat ik naast een burgerlijke vrouw (‘so you’re going a year by yourself.......riiiiiiiiiiight..... so you don’t have a girlfriend?’), dus dat was nogal saai. De eerste top view toen we over Toronto vlogen was eigenlijk nogal herkenbaar; van de langgerekte lichtkleurige straten tot aan de gele schoolbussen, alles was precies zoals je in de Hollywood films ziet. Op het vliegveld kwam ik eerst een doorgewinterde reiziger tegen, een typisch Amerikaanse. Toen hij langs onze rij kwam lopen had hij voor iedereen een opmerking klaar: ‘YOU are great, and YOU are lovely, and YOU are gorgeous, oh and YOU ARE SO SPECIAL!’. Een klein kijkje in de toekomst; als ik terug kom ben ik net zo’n irritante eikel. Of extravert, zo mag je het ook noemen. We hadden een kort gesprekje over wiet en prostituees (hij noemde ze iets anders). Hierna raakte ik in gesprek met een meisje, Sarianne. Ze is Fins, en heeft een work & travel voor een jaar. Ze gaf me wat tips en haar e-mail, waarna we weer uit elkaar gingen. In de bus kwam ik een Amerikaan tegen die nu in Duitsland woont, hij heet Gary. We zochten samen de weg naar de binnenstad, onderwijl hoorde ik dat hij piloot bij Ryanair was, nu ontslagen. We gingen samen wat drinken, hij moest alleen eerst inchecken bij het hotel. We gingen een super mooi hotel binnen, waar we (ook ik) door zijn pak als koningen behandelt werden. Nadat hij een half uur naar zijn kamer was geweest (de vrouw moest gebeld worden) gingen we naar een eettent. Daar leerde ik zijn ‘wereld’; hij vloog voor de prijs van economy class in business class hierheen. Hoe? Door manieren te kennen. Hij was erg bezig met hoe je netjes overkwam, en gaf me allerlei handige tips. Verder was hij een redelijk strenge katholiek. Een erg aardige man, aan het eind van de avond wisselden we e-mail uit, en maakten een afspraak voor vrijdagochtend ontbijt. Na afscheid genomen te hebben was ik al erg moe, het was in Nederland een uur of half 4. Snel een hostel opgezocht (Canadiana, Widmer St) en lekker gaan slapen (quatro room, 30 CD).