26 December 2009

in betweener - Candian business language

'Ok so tomorrow we touch base and see what's cooking'

'Have a good one!'

'Let's get in touch and we'll go from there'

'How's things? Crazy or calm?'

'We're booming business'


A phone conversation I heard once:

A: 'Hey buddy, how are you?'
B: 'I'm fine thanks, how are you?
A: 'Soo, how's things?'
B: 'Good man, that's cool. Well, you know, nothing too crazy... ehm..'
A: 'So it's not going crazy, right? Ok ok, that's cool, that's cool. So what's for this week so far?'
B: 'Ehmmm well as I said it's not crazy, you know, not that much, ehh...'
A: 'So your saying it's not so crazy right? That's what you're saying, or no?'
B: 'Yeah yeah, that's true what you're saying, I'm with you'
A: 'Ok, cool man, cool. So, how's for this week so far?'
B: 'Let's see, I'm at about.... let's see... yeah I'm about 1400 now for this week, and 210 in the books.'
A '210 in the books, you say eh?'
B: ' That's right, that's right. 210 in the books and 1400 this week, so far. So nothing too crazy'
A: 'Ok, so how do you think the rest of the week will be? You think it will be crazy?'
B: 'Mwaah, you know, nothing too much, nothing too much...'
A: 'That's cool, that's cool. Alright buddy, I'm gonna run.'
B: Ok men, will you be around?'
A: 'I'm right with you there, right with you men!'
B: 'Ok, soooo, yeah, soooo ehmm, ok. So you're not outta town or some? Ok that's nice. So ehh, let's touch base
tomorrow and see what's cooking, and we'll go from there'
A: 'Ciao, take care'

25 December 2009

24/12 - Christmas

A hot room with;
Black blazers and classic shirts.
Glowing candles and shining hair.
Laughing faces, loving thoughts.
Food.
Wine.
Open fire.

Pefect nights,
Christmas days.


Vanavond bij Sarianne Kerstmis dinner gehad. Bijna iedereen daar was Fins, en allemaal even vriendelijk en warm. Geweldig eten, mooie gesprekken en een warme atmosfeer maakten de avond prachtig. Op weg naar huis, in gezelschap van een plastic zak met de meest heerlijke leftovers (gerookte ham, kalkoen, Finse chocolade, etc), kwam ik een jonge jongen tegen in een steegje die me om geld bedelde. De tegenstelling tussen hem- rond 23, een grote muts, dikke jas, sigaret rokend- en mij- blazer, fles wijn in de hand, met op de achtergrond Yorkville- trof me, des te meer omdat het evengoed andersom had kunnen zijn. Ik voreg hem of hij eten wou, een aanbod dat zwervers normaal aflsaan. Maar op de een of andere manier nam hij het aan, zelfs met blijdschap! Ik liet hem het eten zien, en legde uit wat het was. Hij leek erg blij. Helaas kon ik hem niet een warme plaats bieden om het rustig te eten, omdat ik nog steeds mijn appartement deel, en ik het moeilijk kan maken een dakloze mee naar huis te nemen.

Ik moet er bijna van janken als ik eraan denk dat hij het eten nu met zijn handen in zijn mond moet stoppen. Waarom heeft hij niet het recht om aan een tafel in gezelschap van dit voedsel te genieten, en ik wel? Ik ben echt niet geboren als beter mens dan hij. Nu zit hij daar in de kou, misschien ondertussen denkend aan goede tijden van vroeger, misschien niet wetend wat goede tijden zijn.

Reizen is geweldig. Morgen ga ik met John naar zijn ex-vrouw haar huis. Met John kan ik hier heerlijke Testosteron Praat over vrouwen hebben, iets wat hier verder nogal lastig is aangezien alle homo's.

Netwerken, vrienden, warmte, Kerstmis. Ik spendeer deze dagen veel geld, en zal hierdoor mijn vertrek naar Curacao uit moeten stellen. Maar dit is het reizen, toch!? Dit is wat leven geweldig maakt, al deze mensen die zo hartelijk hun huis en hart openstellen voor een vreemdeling. Voor deze dagen heb ik bij de H&M een zwarte blazer met een glanzend paars overhemd erbij gevonden. Bij elkaar weer een collectie van twintigjes kostend, maar het geeft ontzettend veel plezier.

Ik leef het leven dat ik wil!

20 December 2009

19/12 - Glitter & Glamour!

Ok, mijn baantje van afgelopen nacht was absoluut een van de beste dingen in mijn korte leventje!


Om een goed beeld van de extravaganza, zoals het eten, de decoratie en vooral de sfeer, te geven, moet ik de personen en setting beschrijven.

Voor een globaal beeld, neem in eerste instantie een superg grote villa voor je, met een eigen gym, een garage waar 10 auto's in passen, marmeren vloeren, een eigen full-size bar, bioscoop, etc. Dompel dit beeld voor het feest in een gloed van rood (het rood leek als het ware door de kamer te zweven), met rode discoballen en een tapijt dat alleen vor deze fuif was gelegd. Oh en om het beeld compleet te maken: er was een dresser (iemand die je kleed) en een make-up artist om de BEDIENING te doen!

De hoofdrolspelers:
Sherry; met haar had ik contact via craigslist, en dit was haar bedrijf in werking. Neem een blonde oude taart voor je, die haar leven heeft doorgebracht in de nabijheid van geld en designers (levende en hun ontwerpen). Ze werd onder de make-up gegoten, en had drie jurken voor de avond; een entreejurk, een jurk voor het niet-coke gedeelte van de avond en een jurk die het snuiven makkelijker maakte, voor later in de avond. Door alle make-up en de veel te blote designer jurken zag ze er verschrikkelijk uit, met eruit springende ogen door de mascara en wegrottende tanden.

Nick; Milano, gold en gay. Meet Nick! Klein, blonde highlights, een ring om z'n dikke duim, en op en top homo. Hij stuurde de hele bediening aan deze avond, en om eerlijk te zijn, dat deed hij heel goed!

Unidentified male dresser; Fillipijnen (?), lang haar, homo, lacht veel.

McGail; in eerste instantie mede-bediening, een jongen van 20, Rus, en flinke spieren. Na een tijdje vertelde hij me echter dat hij een GoGo danser in een gay club is! En als het ware om dit te bevestigen, klom hij later in de avond samen met een andere danser op het podium, enkel gekleed in een rode slip en een kerstmuts, om even een voorstelling weg te geven.

Richard; Irish Gangster en gast op het feest. Heeft 'cardblood', zoals hij beweerde; zijn familie ligt aan de oorsprong van het deck kaarten zoals we het nu kennen. Er ooit bij stil gestaan dat een deck kaarten 52 kaarten heeft, corresponderend met het aantal weken in het jaat, 4 suits, zoals 4 seizoenen, en zo voort.

De rest van de bediening; homo.

De gasten; coke snuivende, rijke homo's/travestieten/hermaphrodieten en alles daartussenin/in een tussenfase.


Goed, dit zijn de karakters in dit buitengewone verhaal. Om nu even Sherry, Nick en de rest van de crew recht te doen, ze waren allemaal ongelooflijk vriendelijk, behulpzaam en beleefd. Ik heb in 5 verschillende horeca zaken gewerkt, en overal was het aanpakken en niet zeiken. Nu hoefde dat hier niet omdat er zoveel bediening was (in totaal waren er iets van 20 mensen aan het werk), maar dan nog waren ze heel vriendelijk. Asl j iets moest doen, zeiden ze 'can you do me a favor', en achteraf 'thanks'. Alles werd duidelijk uitgelegd. Dus een dikke pluim (en niet in een bepaalde plaats van het lichaam) voor deze homostijl (want daar lag het aan) van leidinggeven!

Om 6:30 scherp liep ik 46 Forest Hill Rd binnen. Ik werd naar de 'Green Room' gebracht, de kleedruimte/kantine voor de staf. De ruimte was normaliter in gebruik als gym. Hier kon ik me omkleden. Een minpuntje was dat ik speciaal hiervoor een zwarte slack (pantalon) en zwarte schoenen moest kopen. Maargoed, dan nog verdiende het. Ik mij omkleden, nog een beetje wennend aan de situatie. Toen ik omgekleed was, werd ik naar de dresser gedirigeerd, die mij een soort heupband omwikkelde, een roze shirt aantrok met daaroverheen een soort Italiaans wit jacket, met een manchetknoop. Daarna werd ik op een stoel gezet en door een make-up dame onder handen genomen, en zo kwam ik als een loveboat homo uit de behandeling. Dit was het punt waar ik een beetje interactie kreeg met de andere bediening. Allemaal erg gay, maar wel aardig. Gelukkig waren ze allemaal erg open over hun seksuele voorkeur, maar niet opdringerig. Vervolgens gaf Nick ons een rondleiding om alles uit te leggen, en werden we aan het werk gezet. De gasten kwamen vanaf 8 uur binnen, en onze taak was om tussen ze door te lopen en hapjes uit te serveren en de vieze dingen te collecteren en naar de afwas te brengen. Over deze 'hapjes' gesproken, en de chef zou me vermoorden als hij het woord zou kunnen begrijpen (hij zou, echt, het was een, zoals Nick omschreef 'eccentric chef'); scallops met tomato and cucumber, one-bite hamburgers with goat chees, a walnut with Stilton chees and strawberry, etc.

Ik kan wel het hele feest gaan beschrijven maar dat intereeseert jullie evenmin als mij het aantrekt met mijn brakke hoofd. De hoofdlijnen: de gasten kwamen binnen rond 8, de losers eerst en daarna de echte big shots. Allen bewapend met een flinke zak coke, begroeten ze elkaar eerst voor een paar uur (AAAH, KIMB!? AAAAH! Girl, how ARE you? Versace tonight? Oooeh, very Gucci girl, very Gucci. How 'bout my Dolce?), om daarna zo snel mogelijk de grootst mogelijke hoeveelheden van het witte poeder in hun neus te stoppen. Haha, een meisje, een echte na een double-check, stond zo te springen voor mijn neus dat ze me letterlijk duizelig maakte (het puntje van haar neus gloeiend rood). Volgens mij hadden zelfs de honden hun portie, en de kinderen hadden niets nodig want die waren high van alle suiker. Gelukkig waren de gasten niet handtastelijk. Een ander meisje echter, die misschien poppers had gehad ofzo, vroeg me (na gevraagd te hebben hoe oud ik was: 'How old are you?' me: 'Guess' she: '25?' me: 'Uuuh... Sure! Whoh, directly right!') mee te gaan naar de washroom. 'Helaas' stond mijn baas toen naast me..

Een andere notenswaardige gebeurtenis dat ik, naast wat van de vrouwelijke gasten, ook alle homo's achter me aan kreeg. Zo vertelde Nick me, op een moment dat we alleen stonden: 'don't take this wrong, but I think you're really cute'. Ook al kwam het van een homo, toch was het wel leuk om een compliment te krijgen. En het grappige hier was dat ook al waren ze allemaal homo, ze accepteerden het volledig als je straight was. Goed dit was dus Nick, later vertelde de 'unidentifed male dresser' me, met ondertussen het aanraken van m'n schouder, dat ik toch 'such a cute face had', en vroeg me toestemming een foto te maken. Nouja, het was wel weer duidelijk; ik heb de verkeerde seksuele voorkeur gekozen!

Voor de rest was de hele avond gewoon glitter and glamour. Voor de staff was er al eten van een paar honderd dollar, omdat ze niet wouden dat we van de dienbladen aten. Er was een grote ijs-sculptuur met garnalen. Er was een opera zangeres die optrad in een kamer, terwijl een pianist bezig was in een andere, en wanneer je weer naar een andere kamer liep, een DJ aan de gang.

Bijna aan het eind raakte ik aan de praat met Richard, de Ierse gangster. En zo zag hij er ook uit. Klein, dik gezicht met schots (Schots, haha) en scheve tanden, aardig rood en opgeblazen. Zijn uitleg betreffende zijn werk: 'I have no stress at all. In the morning I get on the phone. When something is not right, I'll tell the bastard who is responsible: DID YOUR MOTHER EVER HAD CHILDREN!? WELL, IF SHE HAD, SHE WILL BE SORRY TO HAVING BROUGHT THEM INTO THE WORLD, AFTER I AM FINISHED WITH YOU!!!! If the problem still isn't solved, I send over my driver to grab the guy at the throat, and tell him to fix it right now otherwise I will come over, and dig the guys hart out with a spoon!', aldus de Ier, om direct hoierna uit te barsten in een royale lach. Hij vertelde me dus ook over die kaarten, en beweerde dat hij, als ik hem een deck met kaarten gaf, dingen over mij kon vertellen. Nieuwschierig (en sceptisch) als ik was hiernaar, beloofde hij me een keer dat te doen, en we wisselden telefoonnummers uit. Nu ben ik benieuwd wat hij doet als we weer meeten, hij zijn kaartruucje doet en het niet werkt (want natuurlijk werkt het niet), en zijn eer wil redden. Misschien lepelt hij mijn hart wel uit met een lepel, of beter, een tandenstoker!


Anyway, zoals ze hier zo mooi zeggen om iets samen te vatten en er een punt achter te zetten, al met al was dit een van de mooiste ervaringen van mijn leven! Ik verdiende 20 dollar per uur met iets waar ik een paar honderd dollar (geen grap, echt) voor zou hebben gegeven om te kunnen zien. Ongelooflijk hoe deze mensen leven!

Oja, en Nick heeft een staffing agency (ik weet niet precies wat het is, maar het klinkt legaal), en drukte mij op het hart om hem te bellen; 'They will eat you up alive!'. Good man, I am looking forward to that!



17 December 2009

17/12 - And a new high...

En na een beetje doorzetten:

Zaterdag kan ik 8 uren werken, op een superdeluxe cocktail-party!

Location:


En het beste: 20 dollar per uur, CASH!


Fijn om weer even een respons te krijgen!



Verder over de werkloosheid hier, het is echt gigantisch. De laatste week zijn 7000 mensen hier in de Toronto area
hun baan kwijt geraakt. Om een klein testje te doen, heb ik op craigslist een advertentie geplaatst alsof ik een paar
general laborers zoek, voor een gemiddelde van 10 dollar per uur. In anderhalf uur had ik 44 reacties binnen, nu na een
dag heb ik 121 reacties binnen! Dit was voor een baantje van 5 dagen!!! Ik krijg reacties binnen met een compleet
resume, cover letter, etc... Niet zo gel dus dat ik zo vaak geen reactie terug krijg!


De groeten!

16 December 2009

16/12 - Wintertime

Ok this is a new low..


Wintertime made the leaves disappear, and so the jobs... echt alle banen zijn weg.

Ik heb nu al een tijd niet meer gewerkt, niet omdat ik niet elke dag minstens 20 reacties op advertenties stuur, maar omdat er geen banen zijn. Oh man wat moet iemand die een paar kinderen te onderhouden heeft wanhopig zijn!

Mijn laatste geld uit Nederland is overgemaakt voor mijn huur. Om op de 5de naar Curacao te kunnen moet ik nu minstens 700 dollar verdienen. Zevenhonderd dollar, waar ga ik dat in godsnaam vandaan halen als iedereen hier mekaar dood slaat om een baantje van drie uur, waarmee je 25 dollar verdient?


Mijn laatste hoop is gericht op de boerderijen rondom Toronto, misschien zoeken zij een goedkope hulp. Maar het probleem is dat zij niet op internet adverteren, en ik moeilijk persoonlijk erheen kan gaan (ik kan niet rijden, en de afstanden zijn VER).


14 December 2009

In betweener - Catherine Hill

Vandaag heb ik Catherine Hill, fashion icoon en pionier in de verkoop van Italiaanse mode (al vanaf 1972), in de Starbucks ontmoet. Deze dame heeft haar leven lang in de mode wereld geleefd. En terwijl ze toch echt wel de 80 gepasseerd moet zijn, is ze nog steeds erg fris.

Ze is mode, maar met een achtergrond. Quote uit 't onderstaande artikel:

"It's the story of a teenage Hungarian girl who survived Auschwitz, where she lost both parents and where she had the spunk to pretty herself with a strip torn from the hem of her camp uniform and tied in a bow on her shorn head."

Binnenkort zal ik haar helpen met de basics voor het bedienen van een computer, en meer gesprekken met haar hebben!

Lees dit artikel eens wanneer je tijd hebt:

10 December 2009

10 / 12 - Curacao

Mijn stappenplan voor Curacao:



Groeten!