Wat een dag was dit. Overdag niet veel gedaan, 's avonds des te meer. De mensen die de 10e op het blog gekeken hebben zullen al wel gezien hebben dat het moeilijk was om een slaapplaats te vinden. Nou, DAT WAS HET! Om ongeveer 10 uur 's avonds zat ik nog steeds in een Starbucks (Gary was er op een of andere manier ook nog steeds, terwijl hij niet veel toevoegde, enkel verpeste, zie verderop). 's Middags had ik al alle respectabele en minder respectabele Hostels gebeld, maar ze waren allemaal vol. Bij de Starbucks waren twee meisjes aan het werk van mijn leeftijd (20 ofzo), die erg behulpzaam waren. Ik had via hen iets kunnen regelen, als die *^%&*) Gary er niet tussen was gekomen. De meisjes waren bezig met vrienden bellen of ze Hostels wisten of slaapplaatsen, en eentje begon zelfs al over haar bank. Ik was allang blij met een bank, en dat via een veilige medewerkster van de Starbucks, die er ook nog eens goed uitzag. Maar net toen ze erover begon, stapte de medewerker van God naar voren en mengde zich (op een veel te formele manier) in het gesprek door te vragen of het wel veilig was.... NNNNGGGGHHH. Ik kan niet precies uitleggen hoe hij het deed, maar zijn vragen gaan ongeveer zo; *stap naar voren, hoed afnemen* Could i asked y0u just a thing? *vinger op z'n mond, 'bedenkelijke positie aannemen'* 'Where you would like to send Rasmus' *nu wijst hij met zijn vinger naar degene tegen wie hij praat* 'Would that be SAFE??'. En eigenlijk was ik een beetje bezig met werven, al deed ik het nu niet voor een goed doel maar voor een slaapplaats, en altijd goed op zo'n moment is een flow. En dat waren die meisjes (met mij helpen) totdat hij zich op zo'n manier in het gesprek begon te mengen. En wat ik net beschreef deed hij niet eenmaal, maar meerdere malen op verschillende manieren. Op een gegeven moment heb ik hem maar naar zijn hotel gestuurd, wat nog aardig wat moeite kostte. Zo zie je maar weer dat je zelfs van iemand die enkel goede bedoelingen heeft (want dat heeft hij), ook nog erg last kan hebben. Toen hij eenmaal weg was ging de Starbucks bijna dicht en had ik nog geen slaapplaats, de meisjes waren wat terughoudender geworden omdat ik zo'n creep bij me had. Snel op internet zoekend ontdekte ik een kamer voor 35 dollar per nacht, met van alles erop en eraan. Ik snel bellen, de man klonk erg vriendelijk en vertelde me het adres en bij welk metro station ik uit moest stappen. Een van de meisjes waarschuwde me al, het is geen goede buurt. Ik er toch heen, want ik moest wat. Daar aangekomen bleek het zo slecht te zijn (de 'B&B bleek in een soort Bijlmer-flat te zijn, gewoon particulier)., dat ik verderop ben gegaan naar een Motel. Dat was nog een hele reis door slechte buurten, maar uiteindelijk is alles goed gekomen. Het Motel bleek zo vies te zijn dat ik boven de deken heb geslapen met een tafel voor de deur. Wat een dag.....
12 October 2009
Subscribe to:
Post Comments (Atom)
Prachtig verhaal, misschien minder leuk om erin mee te spelen, maar prachtig verhaal....
ReplyDelete