In betweener - Another Starbucks

Nogmaals avonturen uit Starbucks.

Zwaar weer en hopeloos uitzicht op werk. Vandaag niet eens een reactie op de 28 (geen grap!) sollicitaties van gister. Naast me staat een vriendlijke vrouw op van haar tafeltje, die zij, volgens de gewoonte, leeg achterlaat voor de volgende. Ze lacht vriendelijk naar me in het voorbijgaan. Er komen twee zakenmannen binnen, trench coats en paraplus duurder dan mijn laptop. Ze gebruiken het tafeltje van de vrouw. Binnen gehoorafstand beginnen ze te praten over zaken, terwijl ze hun verfijning ondersteunen door zacht te gebaren met dure pennen. 4 million, buy, sell, deadline on Friday, currency, dollar, zijn woorden die de conversatie vormen. Hun verfijning, achteloosheid betreffende een simpele koffie en succes is op dit moment hetgene waar ik volledig naar verlang, ook ik wil me niet zorgen hoeven te maken over een enkele koffie on the go.. Niet meer zoeken naar rotbaantjes op craigslist.

Ze maken een vervolgafspraak, staan op, schudden elkaars hand en hebben beiden opeens haast, dure paraplus als geld-muur tegen de regen; zij ZIJN in de positie om de regen weg te kopen.

Op het tafeltje staan twee achtergelaten bekers. Een volgende klant komt binnen. Geirriteerd pakt hij de bekers op, en deponeert ze in de dichtsbijzijnde vuilnisbak.

Ook ik wil dit leven leiden, van trench coats, dure pennen, geld om de natuur af te kopen. Maar oh, wanneer ik in deze positie arriveer, wat beloof ik met mijn HELE hart, dat ik die lege beker weg zal gooien!